Kościół katolicki wobec reformacji
Reformacja w różnych krajach przyjmowała różne formy. We Francji XVI/XVII był pod znakiem rywalizacji 2 rodów o panowanie. Walezjuszy- de Walua, książęta Nawarry i Burbonowie, protestanci. Karol IX de Walua był królem, a tak naprawdę rządziła jego matka Katarzyna Medycejska. Ona widziała reformację Lutra w Niemczech i obawiała się jej we Francji. Wydała księżniczkę Małgorzatę za Henryka Burbona i wykorzystała ten fakt by ściągnąć do Paryża Hugenotów. Podczas nocy tzw. Św. Bartłomieja 23/24 sierpnia wymordowano ich wraz z dowódcą admirałem Deholimia (??). Wojnę religijną zakończyła dopiero koronacja w 1598 r. Henryka IV Burbona na króla Francji. On uznał podział państwa na katolików i hugenotów w edykcie Nantejskim. Protestanci uzyskali gwarancje nietykalności dostali również parę własnych miast na zachodzie kraju. Sam król jednak zmienił wiarę na tą liczniejszą w państwie mówiąc, że: ,,Paryż wart jest mszy“.
W Anglii zmiany odbyły się łagodniej niż za kontynencie. Henryk VIII miał 6 żon i ciągle nie mógł doczekać się syna. Papież nie chciał dać mu rozwodu z pierwszą żoną. (Za krytykę króla zginą Moor.) Postanowił, więc król wziąć sprawy w swoje ręce, nie on jednak ostatecznie zerwał z papieżem, a jego córka Elżbieta I. Kościół anglikański strukturami nie różni się od katolickiego. Różnice polegają jedynie na tym, że głową kościoła jest król i nie ma celibatu.